Nagroda Most Improved Player NBA – historia, zasady i pełna lista zdobywców
Nagroda Most Improved Player NBA (MIP) to wyróżnienie przyznawane zawodnikowi, który dokonał największego postępu w swojej grze w danym sezonie w porównaniu do sezonu poprzedniego. To jedna z bardziej nietypowych nagród indywidualnych w lidze. W przeciwieństwie do MVP czy Rookie of the Year, nie chodzi w niej o to, kto był najlepszy, lecz o to, kto zrobił największy skok jakościowy. Od sezonu 2022/23 trofeum nosi oficjalną nazwę George Mikan Trophy, upamiętniając legendarnego centra i pioniera koszykówki lat 40. i 50.
Nagrodę przyznaje się od sezonu 1985/86, a jej pierwszym laureatem został Alvin Robertson z San Antonio Spurs. Co ciekawe, nigdy w historii nagrody nie otrzymał jej zawodnik drużyny, która w tym samym sezonie zdobyła mistrzostwo NBA… MIP z definicji trafia do graczy zespołów w budowie lub przebudowie, a nie do gwiazd broniących tytułu.
W tym przewodniku znajdziesz pełną historię: Nagroda Most Improved Player NBA, wyjaśnienie zasad jej przyznawania, kompletną listę zdobywców sezon po sezonie oraz ranking drużyn z największą liczbą wygranych zawodników w historii.
Historia nagrody Most Improved Player NBA
Ideą nagrody MIP od samego początku było docenienie zawodników, którzy w cieniu gwiazd potrafili znacząco podnieść swój poziom gry – czy to dzięki większej roli w zespole, ciężkiej pracy w okresie letnim, czy zmianie otoczenia. Wśród laureatów znajdziemy zarówno przyszłych wielokrotnych All-Starów (Tracy McGrady, Kevin Love, Giannis Antetokounmpo, Paul George), jak i zawodników, dla których było to jedyne wielkie osiągnięcie w karierze (np. Isaac Austin czy Bobby Simmons).
Nagroda bywa też przedmiotem dyskusji – krytycy zwracają uwagę, że czasem trafia do zawodników, którzy po prostu dostali więcej minut, a nie realnie „poprawili się” jako gracze. Mimo to MIP pozostaje ważnym punktem sezonu nagród NBA, szczególnie ciekawym z perspektywy śledzenia rozwoju młodszych lub wcześniej niedocenianych zawodników. Od sezonu 2022/23, w ramach szerszego rebrandingu wszystkich nagród ligi, trofeum MIP zostało nazwane na cześć George’a Mikana – jednej z pierwszych wielkich gwiazd koszykówki zawodowej.
Jak przyznawana jest nagroda Most Improved Player?
Kto głosuje na MIP?
Podobnie jak przy innych dorocznych nagrodach ligi, zwycięzcę wybiera panel dziennikarzy i komentatorów sportowych z USA i Kanady, relacjonujących rozgrywki NBA przez cały sezon.
Jakie kryteria bierze się pod uwagę?
Formalnie nie ma sztywnego wzoru statystycznego. Głosujący porównują sezon zawodnika z jego sezonem poprzednim, patrząc na wzrost statystyk (punkty, zbiórki, asysty, skuteczność), zwiększoną rolę w drużynie, poprawę wyników zespołu oraz ogólny „skok jakościowy” w grze zawodnika. Zazwyczaj promowani są gracze w swoim 2. – 5. sezonie w lidze, choć nie jest to formalny wymóg.
Dlaczego żaden mistrz NBA nigdy nie zdobył MIP?
To nie przypadek, lecz naturalna konsekwencja profilu nagrody. Zawodnicy drużyn mistrzowskich są zazwyczaj już ugruntowanymi gwiazdami lub rolnikami w sprawdzonym systemie, a nie graczami przechodzącymi nagły skok formy – MIP z reguły trafia do graczy zespołów przebudowujących się lub walczących o miejsce w play-off, a nie do obrońców tytułu.
Czy zdobycie MIP gwarantuje dalszą wielką karierę?
Nie zawsze. Część laureatów (Kevin Johnson, Tracy McGrady, Kevin Love, Paul George, Giannis Antetokounmpo) rozwinęła się w gwiazdy formatu MVP lub wielokrotnych All-Star, ale inni (np. Isaac Austin, Bobby Simmons, Aaron Brooks) nigdy nie powtórzyli poziomu z sezonu nagrodzonego MIP. To jedna z ciekawszych cech tej nagrody – bywa zapowiedzią wielkiej kariery, ale równie często jedynym szczytowym momentem zawodnika.
Największe kontrowersje związane z wyborem MIP
Nagroda Most Improved Player NBA regularnie budzi dyskusje o to, czy premiuje faktyczny rozwój umiejętności, czy tylko zwiększoną liczbę minut i szans w grze. Głośne spory dotyczyły m.in. wyboru Julius Randle’a w 2020/21 (krytycy wskazywali, że wcześniej grał na słabszej pozycji w rotacji) czy corocznych dyskusji o to, czy nagroda powinna trafiać do młodych zawodników „naturalnie” rozwijających się w kolejnych sezonach kariery.
Pełna lista zdobywców nagrody Most Improved Player NBA (1986–2026)
| Sezon | Zwycięzca | Drużyna | PTS | ZB | AS |
|---|---|---|---|---|---|
| 2025–26 | Nickeil Alexander-Walker | Atlanta Hawks | 20.8 | 3.4 | 3.7 |
| 2024–25 | Dyson Daniels | Atlanta Hawks | 14.1 | 8.0 | 4.6 |
| 2023–24 | Tyrese Maxey | Philadelphia 76ers | 25.9 | 3.7 | 6.2 |
| 2022–23 | Lauri Markkanen | Utah Jazz | 25.6 | 8.6 | 1.8 |
| 2021–22 | Ja Morant | Memphis Grizzlies | 27.4 | 5.7 | 6.7 |
| 2020–21 | Julius Randle | New York Knicks | 24.1 | 10.2 | 6.0 |
| 2019–20 | Brandon Ingram | New Orleans Pelicans | 23.8 | 6.1 | 4.2 |
| 2018–19 | Pascal Siakam | Toronto Raptors | 16.9 | 6.9 | 3.1 |
| 2017–18 | Victor Oladipo | Indiana Pacers | 23.1 | 5.2 | 4.3 |
| 2016–17 | Giannis Antetokounmpo | Milwaukee Bucks | 22.9 | 8.8 | 5.4 |
| 2015–16 | C.J. McCollum | Portland Trail Blazers | 20.8 | 3.2 | 4.3 |
| 2014–15 | Jimmy Butler | Chicago Bulls | 20.0 | 5.8 | 3.3 |
| 2013–14 | Goran Dragic | Phoenix Suns | 20.3 | 3.2 | 5.9 |
| 2012–13 | Paul George | Indiana Pacers | 17.4 | 7.6 | 4.1 |
| 2011–12 | Ryan Anderson | Orlando Magic | 16.1 | 7.7 | 0.9 |
| 2010–11 | Kevin Love | Minnesota Timberwolves | 20.2 | 15.2 | 2.5 |
| 2009–10 | Aaron Brooks | Houston Rockets | 19.6 | 2.6 | 5.3 |
| 2008–09 | Danny Granger | Indiana Pacers | 25.8 | 5.1 | 2.7 |
| 2007–08 | Hedo Turkoglu | Orlando Magic | 19.5 | 5.7 | 5.0 |
| 2006–07 | Monta Ellis | Golden State Warriors | 16.5 | 3.2 | 4.1 |
| 2005–06 | Boris Diaw | Phoenix Suns | 13.3 | 6.9 | 6.2 |
| 2004–05 | Bobby Simmons | Los Angeles Clippers | 16.4 | 5.9 | 2.7 |
| 2003–04 | Zach Randolph | Portland Trail Blazers | 20.1 | 10.5 | 2.0 |
| 2002–03 | Gilbert Arenas | Golden State Warriors | 18.3 | 4.7 | 6.3 |
| 2001–02 | Jermaine O’Neal | Indiana Pacers | 19.0 | 10.5 | 1.6 |
| 2000–01 | Tracy McGrady | Orlando Magic | 26.8 | 7.5 | 4.6 |
| 1999–00 | Jalen Rose | Indiana Pacers | 18.2 | 4.8 | 4.0 |
| 1998–99 | Darrell Armstrong | Orlando Magic | 13.8 | 3.6 | 6.7 |
| 1997–98 | Alan Henderson | Atlanta Hawks | 14.3 | 6.4 | 1.1 |
| 1996–97 | Isaac Austin | Miami Heat | 9.7 | 5.8 | 1.2 |
| 1995–96 | Gheorghe Mureșan | Washington Bullets | 14.5 | 9.6 | 0.7 |
| 1994–95 | Dana Barros | Philadelphia 76ers | 20.6 | 3.3 | 7.5 |
| 1993–94 | Don MacLean | Washington Bullets | 18.2 | 6.2 | 2.1 |
| 1992–93 | Mahmoud Abdul-Rauf | Denver Nuggets | 19.2 | 2.8 | 4.2 |
| 1991–92 | Pervis Ellison | Washington Bullets | 20.0 | 11.2 | 2.9 |
| 1990–91 | Scott Skiles | Orlando Magic | 17.2 | 3.4 | 8.4 |
| 1989–90 | Rony Seikaly | Miami Heat | 16.6 | 10.4 | 1.1 |
| 1988–89 | Kevin Johnson | Phoenix Suns | 20.4 | 4.2 | 12.2 |
| 1987–88 | Kevin Duckworth | Portland Trail Blazers | 15.8 | 7.4 | 0.8 |
| 1986–87 | Dale Ellis | Seattle SuperSonics | 24.9 | 5.5 | 2.9 |
| 1985–86 | Alvin Robertson | San Antonio Spurs | 17.0 | 6.3 | 5.5 |
Drużyny z największą liczbą zdobywców MIP w historii
| Miejsce | Drużyna | Liczba MIP | Zawodnicy i sezony |
|---|---|---|---|
| 1 | Indiana Pacers | 5 | Jalen Rose (1999–00), Jermaine O’Neal (2001–02), Danny Granger (2008–09), Paul George (2012–13), Victor Oladipo (2017–18) |
| 1 | Orlando Magic | 5 | Scott Skiles (1990–91), Darrell Armstrong (1998–99), Tracy McGrady (2000–01), Hedo Turkoglu (2007–08), Ryan Anderson (2011–12) |
| 3 | Phoenix Suns | 3 | Kevin Johnson (1988–89), Boris Diaw (2005–06), Goran Dragic (2013–14) |
| 3 | Portland Trail Blazers | 3 | Kevin Duckworth (1987–88), Zach Randolph (2003–04), C.J. McCollum (2015–16) |
| 3 | Washington Wizards | 3 | Pervis Ellison (1991–92), Don MacLean (1993–94), Gheorghe Mureșan (1995–96) |
| 3 | Atlanta Hawks | 3 | Alan Henderson (1997–98), Dyson Daniels (2024–25), Nickeil Alexander-Walker (2025–26) |
| 7 | Golden State Warriors | 2 | Gilbert Arenas (2002–03), Monta Ellis (2006–07) |
| 7 | Miami Heat | 2 | Rony Seikaly (1989–90), Isaac Austin (1996–97) |
| 7 | Philadelphia 76ers | 2 | Dana Barros (1994–95), Tyrese Maxey (2023–24) |
| 10 | Chicago Bulls | 1 | Jimmy Butler (2014–15) |
| 10 | Denver Nuggets | 1 | Mahmoud Abdul-Rauf (1992–93) |
| 10 | Houston Rockets | 1 | Aaron Brooks (2009–10) |
| 10 | LA Clippers | 1 | Bobby Simmons (2004–05) |
| 10 | Memphis Grizzlies | 1 | Ja Morant (2021–22) |
| 10 | Milwaukee Bucks | 1 | Giannis Antetokounmpo (2016–17) |
| 10 | Minnesota Timberwolves | 1 | Kevin Love (2010–11) |
| 10 | New Orleans Pelicans | 1 | Brandon Ingram (2019–20) |
| 10 | New York Knicks | 1 | Julius Randle (2020–21) |
| 10 | Oklahoma City Thunder | 1 | Dale Ellis (1986–87, jako Seattle SuperSonics) |
| 10 | San Antonio Spurs | 1 | Alvin Robertson (1985–86) |
| 10 | Toronto Raptors | 1 | Pascal Siakam (2018–19) |
| 10 | Utah Jazz | 1 | Lauri Markkanen (2022–23) |
Ciekawostki o nagrodzie Most Improved Player NBA
- Żaden mistrz NBA nigdy nie zdobył MIP w tym samym sezonie – to jedyna duża nagroda indywidualna z tak konsekwentną regułą.
- Zmiana nazwy trofeum – od sezonu 2022–23 nagroda nosi nazwę George Mikan Trophy, część szerszego rebrandingu sześciu głównych nagród ligi (razem z MVP, ROY, DPOY, Sixth Man i nowo utworzoną Clutch Player of the Year).
- Rekordziści wśród drużyn – Indiana Pacers i Orlando Magic dzielą pierwsze miejsce z pięcioma zdobywcami MIP każda.
- Ja Morant jako jedyny zawodnik w historii zdobył zarówno Rookie of the Year, jak i Most Improved Player w swojej karierze.
- Atlanta Hawks to jedyna drużyna, która zdobyła MIP w dwóch kolejnych sezonach z rzędu w najnowszej historii nagrody – Dyson Daniels (2024/25) i Nickeil Alexander-Walker (2025/26).
- Kevin Johnson zanotował w sezonie MIP (1988/89) aż 12,2 asysty na mecz – to wciąż jeden z najwyższych wyników asyst wśród wszystkich laureatów tej nagrody.
- Kevin Love w sezonie 2010/11 zaliczył średnią 15,2 zbiórki na mecz – najwyższą wśród wszystkich zdobywców MIP w historii.
- Giannis Antetokounmpo zdobył MIP w sezonie 2016/17, zanim dwa razy z rzędu sięgnął po MVP (2019, 2020) – jeden z niewielu zawodników, którzy przeszli tę drogę od „gracza w budowie” do dwukrotnego MVP.
- Nagroda bywa jednorazowym szczytem kariery – zawodnicy tacy jak Isaac Austin, Bobby Simmons czy Aaron Brooks nigdy nie powtórzyli poziomu z sezonu MIP.
- Najwyższa średnia punktowa wśród laureatów – Ja Morant w sezonie 2021/22 z 27,4 punktu na mecz.
- Najniższa średnia punktowa wśród laureatów – Isaac Austin w sezonie 1996/97 z zaledwie 9,7 punktu na mecz, co pokazuje, że nagroda czasem premiuje ogólny wpływ na grę, a nie same statystyki ofensywne.
- Lauri Markkanen (2022/23) był pierwszym w historii zdobywcą MIP w barwach Utah Jazz.
- Tyrese Maxey (2023/24) dał Philadelphia 76ers drugie trofeum MIP w historii klubu, niemal trzy dekady po Danie Barrosie (1994/95).
- Trzy różne nazwy franczyzy Thunder/Sonics – Dale Ellis zdobył MIP w 1986/87 jeszcze jako zawodnik Seattle SuperSonics, obecnie franczyzy Oklahoma City Thunder.
- Pierwszy MIP w historii – Alvin Robertson z San Antonio Spurs, sezon 1985/86, otwierający historię tej nagrody.
FAQ – Nagroda Most Improved Player NBA
Rekord dzielą Indiana Pacers i Orlando Magic – obie drużyny mają na koncie po pięciu zdobywców tej nagrody.
Aktualnym laureatem jest Nickeil Alexander-Walker z Atlanta Hawks, nagrodzony za sezon 2025/26.
Nagroda z definicji trafia do zawodników notujących wyraźny skok formy względem sezonu poprzedniego, a tacy gracze zazwyczaj występują w drużynach przebudowujących się, a nie broniących tytułu mistrzowskiego.
Pierwszym laureatem był Alvin Robertson z San Antonio Spurs, nagrodzony za sezon 1985/86.
O zwycięzcy decyduje panel dziennikarzy i komentatorów z USA i Kanady, którzy oceniają, który zawodnik dokonał największego postępu względem poprzedniego sezonu.
Nie… choć na początku istnienia nagrody bywała z tym mylona, MIP dotyczy ogólnego rozwoju umiejętności i roli w drużynie, a nie wyłącznie powrotu do formy po kontuzji czy przerwie w karierze (NBA nie ma osobnej nagrody Comeback Player of the Year, w przeciwieństwie np. do MLB).